എൻറെ ആത്മാവിനുള്ളിൽ വിദൂരസ്ഥമായ ഒരു ചിരി
ഭൂമിക്കടിയിലെ ഒരു പുതിയ പുലരി പോലെ
നിന്റെ കണ്ണുകൾക്ക് നേടാനാകാതെ പോയ പുഞ്ചിരി
എങ്കിലും അത് സ്വന്തം ഹൃദയത്തിൽ
മുന്നേ തന്നെ നീ നേടിയെടുക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്
നമ്മുക്കിടയിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന പരിവർത്തങ്ങളും
ഒത്തുചേരലുകളും ഉയർത്തിയ അഗ്നിനാളങ്ങൾ
വെളുത്ത ആലസ്യങ്ങളുടെ നിർവൃതികളും
ആകാശത്തിന്റെ മാറിലെ ജ്വാല പുഷ്പങ്ങളും
നമ്മുടെ ആത്മാവുകളും
അവയിലാഞ്ഞടിച്ച തിരകളിൽ നമ്മൾ അലിഞ്ഞു പോയതും
ജീവൻറെ ആവർത്തങ്ങളെ നമ്മുടെ അഭിനിവേശങ്ങൾ
ഒക്കെ നമ്മൾ ഇന്നലെകളിൽ ഉപേക്ഷിപ്പെട്ടവയാണ് എന്ന്
തിരിച്ചറിഞ്ഞപ്പോൾ
ബോധത്തിനും അബോധത്തിന്നും ഇടയിൽ ഉഴറി വലഞ്ഞപ്പോൾ
പിന്നീടു ഒരു പകൽ ചായും മുൻപ് ..
നീ വിദൂരതയിൽ ഇരുന്നു ചൊരിയുന്ന സ്നേഹ വചസ്സുകൾ
കേൾക്കാതെ ..ആത്മാവിൽ ഒതുക്കിയ വിദൂരസ്ഥമായ ഒരു ചിരി
ബാക്കിയാക്കി മരണത്തിന്റെ കറുത്ത കൈകളിലേക്ക്......
ജയലക്ഷ്മി
No comments:
Post a Comment